Thursday, October 29, 2026

Wiry Elwiry

 Dzisiaj miły dzień - po kilku dniach chłodu i deszczu  wróciło słońce a na dodatek koncert z serii Mostly Mozart.
Tytuł koncertu = Elvira Madigan???
Kto to? Znajoma Mozarta?

Pytanie retoryczne bo odpowiedź znam... tak sobie.
Przed laty nasza znajoma brała ślub i podczas ceremonii powiadomiono nas, że właśnie ten utwór będzie towarzyszył parze młodej.
Myślałem, że to może jakaś szwedzka piosenkarka (niemłoda para mieszkała w Szwecji) a tu zagrali znany mi skąd inąd koncert fortepianowy Nr 21 W. A. Mozarta - KLIK.
Uwaga: temat muzyczny Elvira Madigan zaczyna się w 15 minucie - KLIK.

Skąd takie połączenie?
Sprawdziłem dopiero wczoraj i dowiedziałem się, że muzykę Mozarta wykorzystano w filmie Miłość Elwiry Madigan (rok 1967)  - KLIK - a film zyskał taką popularność, że uznano, że warto doczepić Mozarta, może ktoś się nim zainteresuje.
Rok 1967 i już wtedy takie nowoczesne podejście - czapka z głowy.

Skoro Mozarta  mam już z głowy wskoczę na inny temat...
Kilka dni temu obejrzałem Lalkę na Netflixie - generalna ocena 3- (trzy minus), ostatni odcinek bardzo mi się nie podobał. 
Nie będę się silił na dłuższe rozważanie, temat wspominam tylko gdyż we wtorek odwiedziłem nowopoznanego znajomego w takim oto mieszkaniu...



Baron Krzeszowski niech się schowa.

Popijaliśmy francuską wódkę Szara Gęś - KLIK.
Dobra - więc wypiłem za dużo....

Nic dziwnego, że nie mogłem się zorientować gdzie zaczyna się to drzewo...

P.S. Koncert bardzo nam (mojej żonie i mnie) się podobał.

42 comments:

  1. Mnie mieszkanie znajomego bardzo sie podoba. Zreszta majac taki rodzaj sufitow i scian, nazwalabym barokowym, nie mozna urzadzic inaczej.
    Z tym drzewem jest tak ze nawet Szarej Gesi nie trzeba by miec trudnosc ze znalezieniem poczatku/konca.
    Bardzo fajne zdjecie.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mnie mieszkanie się podobało... na krótką wizytę i na dodatek mając w głowie scen z filmu Lalka.
      Drzewo z cieniem tak mi się podobają, że sprawdzę dzisiaj czy jest jakaś zmiana.

      Delete
  2. Wnętrze mieszkania znajomego, to dla mnie raczej muzealne, niż mieszkalne, ale każdy lubi co innego:-)
    Zalinkowany fragment muzyczny piękny!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mieszkanie, masz rację, czułem się trochę obco i pusto, może brakowało służby?

      Delete
  3. Wiedziałam i nie wiedziałam o pochodzeniu tytułu "Elwira Madigan" - obiło się o uszy, ale niedokładnie. Dzięki za rozjaśnienie.
    Takie mieszkania podziwiam, ale zawsze odzywa się w duszy praktyczna strona: jak to sprzątać? No chyba że ma się służbę.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Sprzątanie taaakiego mieszkania.
      Istotna uwaga, podczas naszej wizyty w ogrodzie pracował ogrodnik, ale wmętrze też wymaga opieki.

      Delete
  4. Strach mieszkać w muzeum
    I super napić się okowity z nowopoznanym znajomym:)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Do sypialni nie zaglądałem... nie wiem co tam może się przyśnić.
      Okowita... oj za mocna na moje stare lata.

      Delete
  5. Dobre z tym drzewem 😅. Nowy znajomy ma z pewnością świetny architektonicznie i metrażowo dom, ale wnętrza to raczej... straszny dwór.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Drzewo bardzo polubiłem.
      Świetny metrażowo... oj jak dla mnie to tych metrów za dużo.

      Delete
    2. Pewnie nie mieszkasz w ciasnym mieszkaniu i nie obijasz się o sprzęty...

      Delete
    3. Doświadczenia mieszkaniowe mam bogate choć czasem bywało biednie - z matką w jednej izbie, z żoną za kotarą u teściów.
      A teraz obijam się o pustkę.

      Delete
    4. Chciałabym móc obijać się o pustkę, uwierz mi. U Ciebie sytuacja ewoluowała, u mnie stoi w miejscu od dekad.

      Delete
    5. Sytuacja mieszkaniowa to podstawowy element egzystencji.
      Dwa razy mieszkałem w bardzo złych warunkach, ale miałem świadomość, że to stan tymczasowy.
      Życzę Ci więcej przestrzeni mieszkalnej.

      Delete
  6. Lubię takie muzealne wnętrza. Chociaż dywan mi tam nie pasuje, wprowadza już aż za dużo wzorów i kolorów.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Muzealne wnętrze - rzeczywiście, jak dla mnie to dobre na wizytę ale nie na pobyt staly.

      Delete
  7. Pamiętam ten film, znaczy tytuł. W dawnych czasach filmy skandynawskie gościły często na naszych ekranach.
    Wzruszająca muzyka jak miłość.
    Pisałam gdzieś do ciebie, że oglądałam Traviatę tutaj we Włoszech i To była dopiero wydarzenie. Napiszę o tym oddzielnie.
    Mam znajomka mojego dalszego kuzyna w Rzeszowie, który jest kolekcjonerem i jego wnętrze mniej więcej tak wygląda tylko jest trochę niższe. Zrobiłam tam kiedyś kilka zdjęć, ale obiecałam, że nie będę nigdzie zamieszczać. Podobało mi się tam, czułam się zaszczycona, gdy piłam kawę z pięknych filiżanek. Gość, jak mówi mój krewny ma z pewnością pochodzenie narodu wybranego.
    pozdrawiam nadal z Włoch♥️🇮🇹😱♥️

    ReplyDelete
    Replies
    1. Felieton o La Traviata napisałam napisałam na alicjawilson. blogspot.com Zapraszam do lektury.

      Delete
    2. Relację z Traviaty w Rimini właśnie przeczytałem - piękna.

      Delete

  8. Witaj Lechu
    O Mozarcie przeczytałam z zainteresowaniem.
    Mieszkanie znajomego nawet ładne, ale czy mogłabym w nim mieszkać? Nie wiem...
    Serialu nie oglądałam i raczej nie obejrzę.
    Niech nadchodzące dni będę czasem ciszy i refleksji.
    Pozdrawiam serdecznie.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dziękuję za komentarz i pozdrowienia.
      Życzę pozytywnych refleksji.

      Delete
  9. Małe mieszkanko...
    Kolega z podstawówki odziedziczył. Zaprosił. Wchodzę. Jakiś zaduch, szkoda określać. Nie zdejmuj butów, u mnie koledzy i takie tam... . Zapraszam do swojego pokoju - w różnych melinach bywałem i piwnicach(taki zawód), ale w pokoiku. Wysypisko śmieci, potłuczone butelki, pety i rozpruta pierzyna. Czuj się swobodnie -zaproponował , wczoraj była impreza. Zresztą dziś też będzie. Stary, tyle lat! Przyjechała Justyna, będzie cała nasza dawna paczka, zostajesz! Dwa dni z Justyną..., to pani profesor z ..., trójka dzieci, mąż jakiś szycha w ... .
    Mieszkanie? Meble? Cały ten ...
    Oczywiście, profesor Justyna w jakimś pałacyku, złote klamki, krany...- mamy zaproszenie! Ale my chyba do tego Paragwaju nie polecimy...
    abc

    ReplyDelete
    Replies
    1. Do tego Paragwaju?
      Którego?
      Chyba tego za parawanem.

      Delete
    2. Haha.
      Obyło się bez parawanu, a rewizję osobistą przeprowadzaliśmy bez skrępacji, ogólną.To był dopiero prawdziwy Meksyk...,
      w tle cucurucucu, jak za mgłą. Klasyk?
      abc

      Delete
    3. Meksyk w Paragwaju - kukukaracza!
      A może to w Karaczi?

      Delete
    4. Polskie Karaczi?
      Niewątpliwie chodzi o Pekiny. Owszem, miałem okazję być zaproszony do przytulnego"mieszkanka"w Pekinie. Ogromna sypialnia(ok. 30 m2), łóżka piętrowe(prycze?)i dodatkowe, zapasowe sienniki stojące pod ścianą(dla waletów i odwiedzających tychże). Przez 48 godz.(po 3 dniach gość śmierdzi)przetoczyło się ok. 100 osób...
      Wyjątkowa atmosfera, multikulti i na drugi dzień musiałem się przedstawiać ze dwudziestu nowym osobom ...
      o dziwo, tam nikomu nic nigdy nie zginęło(co prawda, niektórzy to nawet szczoteczki do zębów nie mieli. A większość -zębów). Oni za młodu budowali Pałace, fabryki itd. - awangarda!
      abc

      Delete
    5. Karaczi w Pekinie czy Pekin w Pakistanie?
      Zgubiłem się w tym tłumie.

      Delete
    6. Karaczi?
      Nie, w Indiach Brytyjskich.
      Ciągle o tych mieszkaniach...
      Pod Karaczi był obóz, ale tam mieszkali pod namiotami i było to dawno temu.
      Pekiny są/ były wszędzie! W Polsce najdłuższy Pekin był w W-wie.
      Żeby był inny klimat, poszukałbym dużej beczki....
      na gąsienicach. I pomalował na szaro - beczkę.
      abc

      Delete
    7. Obóz brytyjski pod Karaczi?
      Czy to ten w którym był internowany Leopold Weiss ze Lwowa, który potem został w Pakistanie ministrem d/s kontaktów z krajami islamskimi?

      Delete
    8. Miałem na uwadze obóz amerykański dla dzieci.
      Wzmianka o L. Weissie ze Lwowa zmienia mój harmonogram szperacza wertującego księgi...,
      ale najpierw trzeba je odnaleźć.
      inspirujesz, a ja wyląduję w piwnicznej izbie(czyli"archiwum")- przytulny kącik przy piecu.
      i jak Ci nie podziękować, zacząłem już wpadać w jesienny letarg.
      pozdrawiam
      abc

      Delete
    9. Szukasz informacji o L. Weissie ?
      Najepiej zajrzeć tutaj ==> https://ewamaria.blog/2020/07/24/tysiac-drog-do-mekki-1/

      Delete
  10. A może prezentowane mieszkanie jest do oglądania, a życie toczy się zupełnie gdzie indziej?
    Niekończące się drzewo jest świetne! Może też spotkało Szarą Gęś?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Nie wiem prawie nic o mieszkaniu i jego właścicielach... i dobrze, to dodaje uroku.
      Drzewo na które skoczyła Szara Gęś :)

      Delete
  11. c.d.
    małe mieszkanko.
    Owego czasu do Warszawy zawitał Pablo Picasso. Budowniczowie soc...socjalnych(komunalnych?)lokali wprowadzili artystę do świeżo oddanego mieszkanka. A ten niewiele myśląc -szast prast i na ścianie(nie otynkowanej jeszcze)maznął -Syrenkę Warszawską! No i z tym malunkiem lokator, a raczej współlokator współżył(artystycznie)przez dziesiątki lat...
    Nawet jakieś wycieczki były..., konserwatorzy, eksperci i marszandzi. Nie dało rady spieniężyć...
    Ściana była nośna, betonowa(a nawet żel...)i ....zabytek i to jaki!
    abc

    ReplyDelete
    Replies
    1. Pełna dokumentacja tutaj ==> https://pl.wikipedia.org/wiki/Syrenka_(rysunek_Pabla_Picassa)

      Delete
  12. "Szara Gęś" to bardzo fajna restauracja w Krakowie. Podają tam deser o takiej nazwie:-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Szara Gęś ma prawo szarogęsić się w Polsce, nie wiem dlaczego Francuzi nadali wódce taką nazwę... znaczy Amerykanin, który zaczął ją produkować we Francji w miejscowości Cognac.

      Delete
  13. To ja chyba też wypiłam za dużo herbatki na kolację bo też nie wiem, gdzie się zaczyna drzewo. Podziwiam obejrzenie netfiksowej laki, bo mnie znudziła po 15 minutach pierwszego odcinka. Natomiast film kinowy podobał mi się, ale chyba za bardzo jestem przywiązana do wcześniejszych wersji, albo też oczekiwania moje były wygórowane, bo nie byłam tak zachwycona, jak tego oczekiwałam.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Miło mi, że drzewo przyprawia nie tylko mnie o zawrót głowy.
      Netflixowa Lalka - no cóż na bezlalczu nawet Nietfliks ma szanse.

      Delete
  14. Fajny Mozart - znam tę melodię z młodych lat. A mieszkanie dla konkretnych gustów - dobrze że każdy ma to co mu się podoba lub przynajmniej stara się mieć. I nie ma tego czego nie lubi.

    Ty i alkohol? 😱

    ReplyDelete
    Replies
    1. Mieszkanie... każdy może sobie dopasować do gustów... tak dobrze to jeszcze nie jest.
      Ja i alkohol - dlaczego nie ? -- historia jest długa, ale ostatnio nasze drogi nieco się rozjechały.

      Delete